เรื่องนี้มีครบทุกรสค่ะ สุข เศร้า เหงา รัก ลวง แค้น
หื่นและโหด ติดตามอ่านได้นะคะ
เรื่องนี้เกี่ยวกับหัวใจล้วนๆ
พยาบาทรัก ลวงใจ
เธอ...วชิราภรณ์ไม่ได้แสนดีอย่างนางเอกทั่วๆ
ไป พร้อมที่จะร้ายกับคนที่ร้ายกับเธอและแม่ผู้ให้กำเนิด
เขา...ธัญญ์ ร้ายกับเธอเพียงผู้เดียว!!
เพราะเธอคือผู้หญิงแพศยาสำหรับในสายตาของเขา
จำใส่หัวของเธอเอาไว้
ฉันไม่เคยรักเธอเลย แม้แต่คิดก็ยังไม่เคย
สิ่งที่ฉันทำลงไปทั้งหมดมันเป็นแผนการของฉันเอง แผนที่จะทำให้เธอรัก
เธอหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วต่อจากนั้นฉันก็จะเขี่ยเธอออกไปจากชีวิตของฉัน
เหมือนกับที่เธอเคยทำกับผู้ชายหลายคนยังไงล่ะ ให้เธอเจ็บเจียนตาย
ให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำเอาไว้
คำพูดของเขาเปรียบเสมือนเข็มแหลมคมนับพันนับหมื่นเล่ม
ทิ่มแทงทะลุผิวเนื้อชั้นนอกแทรกซอนเข้าไปถึงเนื้อใน
บริเวณหัวใจคือจุดที่เธอเจ็บช้ำจากเข็มเหล่านี้มากที่สุด เจ็บลึกลงไปถึงขั้วหัวใจ
ลมหายใจของเธอนั้นก็ไม่ต่างกันเลย วชิราภรณ์กำลังสูดความปวดร้าว
ความเสียใจเข้าไปในร่างกาย หล่อรวมกับเจ็บช้ำที่อัดแน่นในหัวใจ
ไม่ต้องบอกเลยว่าตอนนี้เธอมีความรู้สึกอย่างไร
ตรอมตรมเกินกว่าที่จะหยั่งได้ว่ามากน้อยแค่ไหน
ไม่จริงใช่มั้ยคะคุณธัญญ์
คุณล้อผึ้งเล่นใช่มั้ยคะ?
เธอถามอย่างมีความหวังว่า ทุกอย่างที่เห็น คำพูดทุกคำที่ได้ยินมันเป็นแค่การล้อเล่น
ไม่ได้มีความจริงแอบแฝงแต่อย่างใด
จริง
ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง ไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้ได้แล้ว ที่นี่ไม่มีใครต้อนรับเธอ
ออกไป!!
ความเจ็บปวดใดๆ
ในโลกไม่เทียบเท่ากับครั้งนี้ ผู้ชายที่เธอรักและคิดว่าความรักของเขาคือสิ่งที่มาเติมเต็มช่องว่างในใจที่ขาดหาย
แต่เปล่าเลยเขากลับทำให้ช่องว่างนั้นมีระยะห่างมากขึ้น
เขากำลังจะหมั้นหมายกับเขมิกา
น้องสาวต่างมารดาผู้หญิงที่เธอพยายามแย่งชิงคนรักมาโดยตลอด...
>>>>เมื่อความรัก
ความแค้น โคจรมาเจอกัน จึงทำให้เกิด รัก ลวง
และนำมาซึ่งความเจ็บปวด ความเสียใจ บนเส้นทางชีวิตของพวกเขาทุกคน<<<<
ลงรูปไม่ได้ค่ะ
เว็บนิยายไม่อำนวยด้วยประการทั้งปวง พยายามหลายรอบแล้วแต่ไม่สำเร็จ
เข้าไปดูหน้าพระเอก นางเอกและตัวละครสำคัญได้ในเรื่องนี้ได้นะคะ
http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=815700
เกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้
หาก Comment ล่าสุดไม่แสดง ให้กดปุ่ม Ctrl ค้างไว้แล้วกดปุ่ม F5 ที่คีย์บอร์ดนะจ๊ะ
บอกตามตรงว่าไม่อ่านเลย
จะรออ่านตอนที่ผึ้งถูกทิ้ง
และจะรออ่านในวันที่ทุกคนรู้ความจริง
รอวันที่คนเจ็บฟื้น
รอวันที่ธัญญ์มันเจ็บปางตาย
|
|
สา-ระ -เลว
เลวอย่างมีสาระ และเนื้อหาสาระนั้นก็เต็มไปด้วยความเลว ช่างชั่วร้ายจริงๆ ฉันจะเกลียดผู้ชายคนนี้ไปจนหน้ากระดาษแผ่นสุดท้ายที่พี่เกตุเขียน ใจร้าย
อนาคตอันไกล: "ฉันไม่เคยรักเธอ แม้แต่คิดก็ยังไม่เคย "
อนาคตที่รอคอย:"ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว คนอย่างฉันพร้อมที่จะหันหลังให้กับอดีตเสมอ ยิ่งอดีตที่ไม่น่าจดจำอย่างคุณยิ่งไม่ต้องคิดให้เสียเวลา เพราะตอนนี้ฉันมีสามีใหม่แล้ว ส่วนลูกของฉันที่คุณไม่เคยอยากให้เขาเกิดมาก็ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่มีทางแน่ๆที่ฉันจะปล่อยเขาต้องอดสูที่รู้ว่าตัวเองเกิดมาจากผู้ชาย(พ่อ)ประเภทไหน ไม่ต้องกังวลนะคะสามีของฉันเข้าใจประเสริฐพอที่จะมองข้ามอดีตของคนที่เขารัก"
มโนเอาเองคะพี่เกตุ อยากซะใจล่วงหน้า เพราะใกล้ลงแดงรอวันนั้นแทบไม่ไหวแล้ว หนูภัสรีในเด็กดีนะคะ ตามทุกที แม้กระทั่งอินเลิฟ เล่มนี้ออกเมื่อไหร่จะซื้อแจกเลยคะ ชอบมาก แต่ขอใหพระเอกทุรนทุรายปางตายยยยยยยยยย นะคะ ขอร้อง อโหสิกรรมแก่กันได้ แต่กลับมารักกันง่ายๆนั้นหนูรรับไม่ได้ ขอให้หนูผึ้งสอนให้ธัญญ์รู้ว่า หนทางนี้ยังอีกยาวไกลนัก
คำพูดคุณแม่มันใช่ทุกอย่างเลย พูดดีมากชอบตรงประโยค "สัตว์เดรัลฉาน"มากเลย หลอกลวงลูกไม่พอยังหลอกลวงแม่อีก ทำขนาดนี้เลวเกินบรรยายผู้ชายคนนี้อภัยให้ไม่ได้จริงๆ
|
|
|
ร้ายให้มากๆนะธัญญ์ ให้สมกับที่ความเจ็บปวด
ที่จะได้รับเมื่อรู้ความจริง
|
|
|
โอ๊ย บีบคั้นหัวใจแต่ละคนน่าสงสารทั้งนั้น ผึ้งไม่น่าหลอกเอตั้งแต่แรกเลยทำให้คนดีๆต้องเสียใจขนาดนี้ 
|
|
|
ทำผิดใว้ยังไม่สำนึกอีกนะ คนางค์ แต่ก็สาสารเอไม่รุ้เรื่องไรด้วยเลย เห้อ
|
|
|
ขอให้หยิบผิดอันทีเถอะนะขอร้อง จะได้ท้องแล้วอยากรู้ว่าจะทำไงถ้าเธอท้องขึ้นมาจริงๆ
|
|
|
|

| ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ |

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ
- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า